Klaverke's fotoblog

Van visserij tot burgerij.

Dat het leven in de vroegere jaren 19OO 

niet alleen mooi kon zijn

maar vaak ook hard  ...

dààr wisten de vissers en hun vrouwen àlles van.

Terwijl de mannen op zee waren voor een lange reis,

zaten de vissersvrouwen vaak met een bang hartje

thuis te wachten.

Want de zee, die gaf

en de zee, ontnam ...

en dan sloten de vissersvrouwen  thuis

hun luiken ...

Dat harde leven van toen werd tijdens de Leopoldfeesten

 mooi bezongen door deze groep kleinkunstenaars ...

ik kon er haast geen genoeg van krijgen ...

de éne keer kreeg ik van hun levensliederen kippenvel,

en de andere keer zong ik uit volle borst mee van:

AHOY ... :-)) !

Ahoy ... :-))) !

Daarna zijn we een ambachtelijk ijsje gaan halen ...

en in die tijd was dat best goedkoop ... ;-))) !

maar lékker ... mmmmmmm ... :-))) !

Om je duimen en vingers mee af te likken ... :-))) !

Dat heeft ons heel goed gesmaakt dames ... !

En al likkend aan ons ijsje ...

genoten we van de dans...

en ook dààr zat de sfeer er meteen goed in ... :-)) !

Kijk maar ... :-) !

Hopsa met de beentjes ...

en de armen in de lucht ... :-)))

we draaien nog een rondeke ...

en dat ging vlug, vlug, vlug ... :-)))

Deze dansers kwamen uit Oostduinkerke

waarvoor dank ... :-) !

* * *

HET ZEEMONSTER.

Below the thunders of the upper deep,

Far far beneath in the abysmal sea ...

 His ancient, dreamless, uninvaded sleep,

The kraken sleepeth: faintest sunlights flee ... 

Dit gedicht van Terryson (1830) beschrijft de droomloze slaap van de Kraken,

dat zijn grote zeemonsters ...

waarvoor vissers en andere zeelieden

verschrikkelijk bang waren.

Zo'n monster lag soms wel een eeuw,

op de diepe, donkere bodem van de zee...

en zal daar ook blijven,

totdat er een dondervuur, de diepzee heeft bereikt.

Dan pas zal hij door de mensen worden gezien,

als hij met een zwaar gebrul naar omhoog komt,

om dan aan het wateroppervlak te sterven...

Gelukkig bleef dit monster van zo'n droevig lot gespaard,

 want dat was wél een héle lieve ... :-))) ! 

* * *

De Bourgeoisie.

Zo'n honderd jaar terug in de tijd van toen

beleefden de rijke dames grote pret aan het strand ...

Met een " gepast " badpakje aan

genoten ze van het zand.

 

 

Of ze gingen schilderen ...

 

 

samen met de heren.

 

Terwijl de armere mensen de kost verdienen

met mandenvlechten ...

 

of een ganse dag aan hun weefgetouw zaten.

 

wel érg zichtbaar ...

Het klasseverschil was toenertijd,
overduidelijk ...

enorm .

* * *

Het vermaak.

Ja ik ben Lola, zwarte Lola ...

Ik ben Lola uit de " Konijnenweg ... :-)) "

 

hihihi, in de Konijnenweg zaten immers in die tijd

 de luxe meisjes van plezier ...

 

 

en die hadden 's avonds hun handen méér dan vol !

Dat mocht uiteraard in dié tijd niet gezien worden

maar vandaag voor één keer wél ... ;-))

 

* * *

 

Levende standbeelden.

 

 

Dié zagen we ook ... :-))

 

 

en dàt was echte liefde ... ;-))) !

 

 

Je moet het toch maar kunnen ... !

 

 

Zo lang stil en onbeweeglijk blijven staan...

 

 

Ik vond het romantisch en knap ...

 

en heb met bewondering naar hen gekeken :-))) !

 

 

* * *

 

 

Honger en dorst.

 

Daarvoor zat men op het pleintje op het goede adres ... :-)))

 

er waren lekkere wullocks in overvloed...

klaargemaakt door echte visserslui ... :-)))

De patron die kéék er naar ...

en zag dat het goed was ...

Zelfs de brandweer kon aan er niet aan weerstaan ... :-))

We werden er ook op een leuke manier bediend ...

we genoten daar volop op het pleintje  ...

van een dansje  ... :-)))

wat gerstenat, én de muziek ... :-)))

en de Leopoldfeesten duurden ook dit jaar weer ...

 

tot in de late uurtjes ... :-)))

Het was wederom ...

 

héél geslaagd ... :-))) !

 

Bedankt Leopold ... :-))) !

 

en graag tot later ...

 

dà-aaaaaaaaaaaaaaag ... :-))) !